Słowacki Sen

W wysokich Tatrach czas staje w miejscu

Świat jest skarbem wszechświata

Ja patrzę na słowackie klimaty

I wzdycham radością słońca

Ten świat to dłoń pragnienia

Ten świat to boski sen

A my tym światem objęci

Pragniemy przebywać w krainie tej

Horyzont nowego dnia przysłania nas

Horyzont to polski kraj

A my horyzontem osłupieni

Zmartwieni kończącym się snem

W mroku chwili najsłodszej

W królestwie gorzkich łez

Póki co skaczę na łące

Trwam jeszcze w słowackim śnie

5.08.2006

Gdzie jest ta droga miłości

Gdy czekam dziś, czekam na Ciebie

Me serce, te serce umiera

Chcę poczuć boską przyjemność

Chcę pragnąć słodyczy chwil

Ja nie miałam nigdy kogoś

Kto utuliłby mnie nie raniąc

Ja nie miałam nigdy kogoś

On nie urodził w mym świecie się

Człowiecza duszo, żyjesz gdzieś!

I kiedyś spotkamy się!

Trwam w dymie rozpaczy

W złym kręgu poruszam się

Może wkrótce pódję tą drogą

I kiedyś spotkamy się

Kilka słów, szczypta chwil

Mały sen się śni

Kilka łez, dumy wstyd

Zły czas na sen

Pocałunek gołębi

Wakacyjny czas

Sama smutna

Bez nikogo trwam

Gdzie znaleźć mogę

Letnie zakochanie?

Gdy w mieście

W lato zostaję!

Chyba nici z wyjazdu

Pieniędzy nie ma nic

Gdzie znaleźć mogę?

Wiem, wpadnij na kawę...

16.07.2006

Stany lękowo-depresyjne

Diabeł w głowie krzyczy do mnie

Bój się życia, bój się bój!

Oczy wielkie, tętno duże

Pragnę zniknąć, schować pod łóżko

Krzyczy zwierz, nóż w ręku mam

Podetnę się, łyknę lekarstw

I pójdę grzecznie spać

W nocy diabeł przyśnił się

Mówił Bóg nie żyje, nie pomoże, nie!

Czerwona twarz, oczy złe

Pragnie mieć mnie, pragnie mnie!

Bać się ludzi, życia snu

Bać się siebie, by nie poranić się

Powinni zamknąć mnie!

Powinni pomodlić się!

By nigdy niepokoju nie było w głowie

I bym szczęśliwy był zawsze

27.05.2006

18.04.2006

Kiedyś wierzyłam, że umrę

w pierwszym dniu normalnego życia

Kiedyś czułam, że śmierć

bliska mi jest

Kiedyś myślałam, że nie doczekam jutra

bo krótki jest sen

Teraz jestem wolna jak ptak

Mogę robić co chcę, dorosłość mam

A ja osiemnaście lat dziś mam

Nowe życie u bram dane mi jest

Kiedyś twierdziłam, że dorosłość głupia jest

gdy wszystko robisz sama

Kiedyś płakałam za życie złe

życie te, które dostałam

Kiedyś się bałam, że stracę dech w piersiach

zanim osiągnę ten wiek

Teraz jestem wolna jak ptak

Mogę robić co chcę, dorosłość mam

A ja osiemnaście lat dziś mam

Nowe życie u bram dane mi jest

18.04.2006

Ku Czci Dziadka

Wyciszyć się w sobie samym

Zamknąć oczy, oddychać głęboko

Patrzeć w czyny drugiego człowieka

Który umarł w oddali

4.03.2006

Do bliskich!

Samotna wśród bliskich mi osób

Nie rozumiana z trudnych problemów

Płaczę w samotności, wśród oddanych kumpli

Brak troski! współczucia! zrozumienia im!

Oto ja jestem

Nie robię tego na pokaz!

Nie wmawiam sobie, że...

Pragnę tylko porady

Co zrobić gdy smutno i źle

Oto ja jestem

Czemu całymi dniami smutno?

Czy to normalne jest?

Często żyć mi trudno

W samotności bywa źle!!!

Oto ja jestem

26.02.2006

Już nie ma Cię

Nawet gdy odejdziesz stąd w świat daleki

Będziesz dla nas wyjątkowym kimś

Zawsze będziesz jednym z nas, naprawdę

Nie zapomnimy Cię, nie zapomnimy

W świecie tym wiele przygód jest

Na Ciebie przyszła pora

Na zawsze poszedłeś stąd

Tak, życie krótkie jest

Trudno z tym pogodzić się

Lecz musimy dalej trwać

Gdy Ciebie nie ma

Nad grobem stoimy wszyscy

Modlimy się w duchu za Ciebie

Byś w spokoju odszedł tam

W tamten świat

26.02.2006

Dzień jedności ludzi i świata

Ten dzień jest dla Ciebie wszystkim

byś mógł się znów czuć dobrze

byś odnalazł piękność w pogodzie

Ten dzień jest Ci bardzo bliski

Ten dzień jest pogodny dla wszystkich

bo ludzie chcą się jednoczyć w wspólnocie

bo chcą w zgodzie dreptać po wodzie

Ten dzień jest darem od bliskich

6.02.2006

Zamieszanie

Daj mi siły bym mógł trwać
Daj mi dobry życia smak
Bo wiem, że ja tu umrę sam
Gdy nikt nie pomoże mi

Ma moc jest słaba by żyć
Tą mocą zabijam siebie
Bo wiem że to już kres
Gdy ja walczyć nie chcę!

Uzdrów mnie bym mógł kochać życie
Uzdrów mnie bym mógł kochać siebie
Bo wiem, że w życiu sensu brak
Gdy się życia nie chce

3.02.2006

Moja Poezja

Moja poezja jest duszą natchnienia
Jest po to by żyć dla siebie
Cokolwiek to znaczy...

Smutkiem piszę o sobie
Przekalkowuję swe życie na papier
Ale kim jestem sam?

Czy jestem poezją duszy?
Czy naturą człowieka?
Mogę być wszystkim, więc kim?

2.02.2006

Wiersz Nowego Życia

Brak natchnienia
brak pomysłu
na lepsze jutro

ale trzeba czasem
zmienić coś
polepszyć życie...

...gdy jest
coraz gorzej
coraz gorzej...

10.01.2006